Schorzenia układu pokarmowego

diagnoza i terapia

Układ pokarmowy

Dieta w przypadku przewlekłych schorzeń układu pokarmowego, nieraz wiąże się z koniecznością wykluczenia pewnych składników. Bezwzględne wskazanie do stosowania tego typu jadłospisu stanowi celiakia – choroba autoimmunologiczna, charakteryzująca się nadwrażliwością na gluten, białko występujące w ziarnach wielu zbóż. Z jadłospisem eliminacyjnym wiąże się również wiele dysfunkcji w obszarze wątroby oraz dróg żółciowych. Jeśli działają nieprawidłowo, często konieczna jest rezygnacja z tłustych, smażonych potraw, a także odstawienie używek takich jak alkohol, kawa, czy nawet mocna herbata. Dieta dla chorującego przewlekle pacjenta musi również obfitować w mikro- i makroelementy, jednak podane w taki sposób, aby nie obciążać dodatkowo i tak już nadszarpniętego działania żołądka lub jelit. Odgrywa to szczególną rolę w wypadku zaburzeń takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego, syndrom jelita drażliwego i choroba Leśniewskiego-Crohna, gdzie nawracające biegunki zwykle skutkują niską przyswajalnością wielu składników odżywczych. Borykając się ze schorzeniem z grupy nieswoistych zapaleń jelit, najczęściej powinniśmy wprowadzić tak zwaną dietę ubogoresztkową, o znikomej zawartości produktów bogatych w błonnik, ciężkostrawnych i mogących dodatkowo podrażniać jelita. Odpowiednia podaż błonnika w diecie bywa kluczowa również dla pacjentów zmagających się z nieustannymi zaparciami. Nieprawdą jest, że to składnik, który powinniśmy potraktować wedle zasady „im więcej, tym lepiej”. Jego nadmiar potrafi doprowadzić do bardzo nieprzyjemnych obstrukcji, zwłaszcza, jeśli spożywamy niewystarczające ilości płynów. Biorąc pod uwagę tego typu zależności, specyfikę poszczególnych schorzeń, a także indywidualne zalecenia lekarskie, zachęcamy pacjentów o szczególnych wymaganiach żywieniowych do ich konsultacji ze specjalistą dietetyki klinicznej.