Wypalenie zawodowe

Terapia i leczenie

Stres i wypalenie zawodowe

Syndrom wypalenia zawodowego nie ma nic wspólnego z lenistwem. Najczęściej dotyka niezwykle zaangażowanych, aktywnych pracowników, dających z siebie 100% – zostających po godzinach, biorących na siebie znaczną ilość obowiązków. Często stykają się z nim również osoby wykonujące szczególnie stresujące i obciążające psychicznie zawody. Do grona specjalności w szczególny sposób narażonych na wypalenie zawodowe, należy zaliczyć m.in. lekarzy, pielęgniarki, ratowników medycznych i innych specjalistów sektora ochrony zdrowia, jak również psychologów i psychoterapeutów oraz nauczycieli i pracowników socjalnych. Poczuciu wypalenia sprzyja nie tylko permanentne przeciążenie psychofizyczne, ale także przekonanie, że nasza praca nie odnosi pożądanych efektów – stanowiąc przysłowiową kroplę w morzu potrzeb. Możemy spotkać się również z odwrotnym problemem, kiedy to pacjent czuje, że wykonywane przez niego obowiązki są zbędne, a wysiłek – bezwartościowy.

Pomimo wyszczególnionych powyżej zawodów wysokiego ryzyka, wypalenie zawodowe może pojawić się w przypadku każdej profesji, na wszystkich szczeblach kariery. Duże znaczenie ma osobowość danego pacjenta, poziom kompetencji, relacje w miejscu pracy, a także panująca tam kultura organizacyjna. Narastająca frustracja, stres, niezdolność do podejmowania decyzji i utrata zainteresowania nawet tymi aspektami pracy, które wcześniej stanowiły dla nas źródło satysfakcji, zawsze powinny stanowić czynnik alarmujący oraz skłonić nas do wizyty u specjalisty zdrowia psychicznego.