DDA i traumy pokoleniowe

diagnoza i terapia

Zmień traumę na dobre

Dziecko dorastające w rodzinie z problemem alkoholowym może zareagować na ten problem w bardzo różny sposób. Niektóre z nich rozwijają w sobie pewne specyficzne „strategie przetrwania”, umożliwiające im radzenie sobie z przykrą rzeczywistością. Do najbardziej charakterystycznych cech DDA – dorosłego dziecka alkoholika, należy skrajnie zaniżone poczucie własnej wartości. Równocześnie, dzieci te (a w późniejszym okresie, dorosłe osoby), wykształcają niezwykle silne poczucie odpowiedzialności oraz potrzebę kontroli. Wynika ona z konieczności opiekowania się uzależnionym rodzicem, a także strachu przed nieprzewidywalnymi konsekwencjami jego choroby alkoholowej, z którymi spotykało się ono przez lata. Poczucie samotności i wstydu, nieustające nawet przez wiele lat, nie tylko może uniemożliwić wejście w bliski związek, ale również jeśli zostanie on zawarty, dezorganizować relacje i potencjalne życie rodzinne. Niejednokrotnie, pacjenci dotknięci syndromem DDA, zmagają się również z powstałą ich wyniku depresją, bądź zaburzeniami osobowości. Doświadczenie traumy generacyjnej nie ogranicza się tylko do uzależnień. To również tak skrajnie trudne przeżycia jak przemoc fizyczna, molestowanie seksualne i inne nadużycia, a także dorastanie z rodzicem borykającym się z nieleczoną chorobą psychiczną. Bez względu na osobistą historię danego pacjenta, każdy z nich może mieć pewność, że specjalista zachowa najwyższe standardy leczenia, a w gabinecie spotka się z troską, empatią i bezwzględnym poszanowaniem prywatności.