Neofobia żywieniowa – zaburzenia odżywiania u dzieci

wybiórcze jedzenie

Zaburzenia odżywiania u dzieci

Ograniczony ulubionych produktów, jedzony z apetytem pomimo pozornej monotonii, to atrybut wielu kilkulatków. Podejrzliwość małego człowieka wobec nowości pokarmowych, stanowi uwarunkowanie ewolucyjne – pamiątkę po czasach, kiedy nieufność ta mogła uchronić dziecko przed spożyciem trucizny. Mali pacjenci nierzadko intuicyjnie wyczuwają, czego brakuje im w organizmie oraz jak dużą porcję powinni zjeść. Charakterystyczna jest również niestałość w kwestii ulubionych produktów – np. maluch zwykle chętnie jadł gruszki, ale nagle zaczyna deklarować, że nigdy ich nie lubił. Jeśli dziecko prawidłowo przybiera na wadze, a także nie zdradza objawów niedoboru, nie powinniśmy zmuszać go do jedzenia na siłę. Zaniepokoić może nas jednak sytuacja, w której dziecko utrzymuje stałą, negatywną postawę wobec jakichkolwiek nowych pokarmów. Nawet nie spróbuje dania, które wzbudza jego niepokój, pomimo silnego głodu, a pory posiłków w domu zaczynają wiązać się z silnym stresem dla całej rodziny (podobnie jak wyjścia do restauracji, odwiedziny gości etc.). Problem często ujawnia się, kiedy mały pacjent idzie do przedszkola, gdzie niemożliwe jest kontrolowanie proponowanego jadłospisu, a więc odmawia spożywania większości posiłków. Jeśli w konsekwencji powyższych zachowań zaczynamy notować również obniżającą się masę ciała, lub dziecko przekroczy 6 rok życia, należy rozważyć konsultację ze specjalistą, który pomoże określić źródło problemu, a w razie potrzeby rozpocznie terapię.