Jak wygląda leczenie depresji?

Z problemem depresji boryka się coraz więcej osób na całym świecie. Szybkie tempo życia, brak czasu na odpoczynek i sen, izolacja od drugiego człowieka na rzecz wzmożonego kontaktu poprzez media. To tylko nieliczne czynniki mogące wywoływać stany depresyjne. Poza samą diagnozą równie ciężką sprawą dla chorego jest dobór właściwego leczenia. Wydawałoby się, że leczenie depresji w XXI wieku jest rzeczą oczywistą, a jednak nie do końca.

Dlaczego leczenie depresji jest trudne?

Składa się na to wiele czynników. Po pierwsze sama depresja ma różne oblicza. Medycyna wyodrębnia wiele typów tego schorzenia jak np. depresję lękową, dwubiegunowość czy depresję endogenną. Poza tym złożoność tej choroby jest na tyle duża, że tak naprawdę nie ma jednego cudownego leku przeciwdepresyjnego, który łagodziłby w mgnieniu oka wszystkie objawy. Wybór optymalnej metody leczenia wiąże się z uwzględnieniem wielu czynników. Są to np. stopień nasilenia objawów, ogólny stan zdrowia pacjenta i występowania chorób współistniejących. Niestety leki na depresję dobiera się niekiedy nawet latami. Ich efekt nie jest natychmiastowy. Poza tym mogą wywoływać szereg działań niepożądanych i oczywiście same leki przeciwdepresyjne to nie wszystko. Równie ważna jest terapia oraz podejmowanie innych działań wspierających pacjenta w jego leczeniu.

Depresja – leczenie farmakologiczne

Konwencjonalna terapia opiera się o stosowanie leków przeciwdepresyjnych, które prezentują różne mechanizmy działania. Przede wszystkim jednak wpływają na przekaźnictwo neurochemiczne w mózgu. Do najczęściej stosowanych należą trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, a także selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, w skrócie SSRI. Za najczęstszą bowiem przyczynę zaburzeń o charakterze depresyjnym uznaje się niedobór serotoniny. Profil bezpieczeństwa wspomnianych leków jest stosunkowo wysoki, ale zauważalne efekty nie pojawiają się od razu i należy o tym pamiętać. W początkowej fazie stosowania środków przeciwdepresyjnych objawy mogą się nawet nasilić. Aby uzyskać zadowalające wyniki leczenia, powinno trwać ono co najmniej 6-12 miesięcy. Nigdy nie należy też odstawiać takich leków na własną rękę, ponieważ grozi to gwałtownym nawrotem depresji. Osobą decyzyjną w tej kwestii powinien pozostawać doświadczony lekarz psychiatra.

Terapia depresji

W Polsce istnieje wiele ośrodków leczenia depresji. Pracą z chorymi zajmują się psycholodzy i wykwalifikowani terapeuci. Stworzenie relacji terapeutycznej opartej na współpracy z pacjentem wymaga podstawowej edukacji chorego na temat samej depresji oraz możliwości jej leczenia. Pomoc psychologiczna to m.in. uświadamianie pacjenta, że jego dolegliwość można wyleczyć. Bardzo dużą rolę odgrywa w tej kwestii także najbliższe otoczenie. Wsparcie osób bliskich w żadnym wypadku nie powinno wiązać się z wywoływaniem poczucia winy osoby chorej. Bardzo często podkreśla się, że rady w stylu „weź się w garść” mogą zdziałać więcej złego niż dobrego, z czego rodzina nie zawsze zdaje sobie sprawę. Wracając jednak do samej psychoterapii, to ma ona wiele zastosowań, ale dedykowana jest głównie chorym gotowym na zmiany pod jej wpływem. Jej celem jest znoszenie lub łagodzenie objawów, rozpoznanie przyczyn, a także modyfikacje w zakresie psychospołecznego funkcjonowania chorego na depresję.

Niekonwencjonalne metody leczenia depresji

Poza tradycyjnym leczeniem depresji coraz częściej zaczyna się dostrzegać celowość stosowania innych, niekonwencjonalnych metod. Holistyczne podejście do pacjenta gwarantuje nie tylko maskowanie objawów, ale eliminację wszystkich składowych, wpływających na rozwój choroby. W leczeniu depresji podkreśla się wpływ właściwej diety i suplementacji. Przy mniej nasilonych stanach ulgę mogą przynieść zioła. Zaleca się także pracę z wykwalifikowanym fizjoterapeutą lub osteopatą.

Zioła na depresję

Wiele badań, także klinicznych, potwierdza dobroczynny wpływ alkoholowych wyciągów z ziela dziurawca w leczeniu lekkich oraz umiarkowanych stanów depresyjnych. Działanie surowca porównywane jest do inhibitorów MAO-jednej z grup leków przeciwdepresyjnych. Poza tym ekstrakty dziurawca są także inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, dopaminy i noradrenaliny. Zauważalne efekty leczenia dziurawcem uzyskuje się zwykle w okresie od 4 do 6 tygodni.

Osteopatia na depresję

Kto choć raz miał do czynienia z osteopatią, ten dostrzega jej nieoceniony wpływ na organizm. Metoda ta wykorzystywana jest także w przypadku chorych z depresję. W trakcie terapii osteopata rozpoznaje przyczyny dolegliwości i dosłownie leczy je rękami. Skupia się jednak nie tylko na obszarach sprawiających bieżący problem, jak np. bolesne miejsca, ale wpływa ponadto na powiązane struktury. W przypadku depresji bardzo często stosuje się terapię czaszkowo-krzyżową, która znosi blokady będące bezpośrednią przyczyną chorób psychosomatycznych. Na skutek poprawy przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego regulacji ulega praca systemu nerwowego, jak i innych układów organizmu. Nie ulega wątpliwości, że rosnąca świadomość na temat osteopatii i jej dobroczynnego wpływu na chorych z depresją, przyczyni się w niedługim czasie do coraz częstszego jej stosowania w tym zakresie.

Dodaj komentarz